Deze ochtend in de auto werd het me allemaal een beetje te veel. Eigenlijk wilde ik liever terug naar huis. Ik had geen zin om de ganse dag de vrolijke juf te zijn. Liefst van al wou ik heel hard huilen, huilen om het verlies van 22 kinderen. Met een triest gevoel deed ik ons schooltje open. Al snel kwamen de eerste vrolijke gezichtjes binnen. Gelukkige kinderen, zorgeloos, onwetend wat voor een drama zich in hun land heeft afgespeeld. Ik was opeens heel dankbaar, dankbaar voor elk kind dat ik deze ochtend mocht groeten. Toen Rune tijdens het koekmoment van zijn stoel kwam om mij een dikke knuffel te geven, genoot ik er intens van. In de namiddag las ik het prachtige verhaal voor : omdat ik zoveel van je hou ! Dit is ook de boodschap die ik iedereen wil meegeven, hou van elkaar, wees lief voor elkaar, maak elkaar gelukkig ! We wensen de families heel veel sterkte !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten